कल्पेशराज कुबलkalpeshraj.kubal@timesgroup.com

मूक पात्राची कथा असलेला ‘बर्फी’ असो, वा म्युझिकल कॉमेडी असलेला ‘जग्गा जासूस’, दिग्दर्शक अनुराग बसूनं प्रयोग करणं थांबवलेलं नाही. कधी हे प्रयोग सफल होतात, तर कधी ते प्रेक्षकांना तितकेसे रुचत नाहीत. पण, त्याचे चित्रपट नवं काहीतरी पाहायला मिळाल्याचा आनंद देऊन जातात. यावेळीही असाच नवीन अनुभव ” हा चौकटीच्या पलीकडे, पण वास्तविकतेच्या कक्षेत बांधलेला चित्रपट देईल. त्यासाठी या चित्रपटातली प्रत्येक फ्रेम, दृश्य तुम्ही निरखून पाहायला हवं. अन्यथा महत्त्वाचे संदर्भ तुमच्या नजरेआड होऊ शकतात. ‘सो.. टेक इट सीरियसली’.

लहानपणी तुम्ही ‘लुडो’ हा खेळ खेळला असाल. आता तर तो ऑनलाइनही खेळता येतो. लुडोची गंमत ही असते, की या खेळात प्रचंड अनिश्चतता असते. एका डावात जिंकणारा पुढच्या डावात हरूदेखील शकतो. किंवा उलटंही होऊ शकतं. आपण इतर खेळाडूंशी स्पर्धा करतो आणि सर्वांचं उद्दिष्ट एकाच ठिकाणी पोहचणं असतं. हे रुपक वापरून चित्रपटाची कथा आकार घेते. ‘जीवनात फक्त एकच अंतिम सत्य आहे, ते म्हणजे मृत्यू’ असं चित्रपटाचा सूत्रधार आपल्याला सांगतो. पण, तो असं का बोलतो याची बहुतांश संभाव्य उत्तरं दिग्दर्शकानं त्याच्या या सिनेमातून दिली आहेत. म्हणजेच एखाद्या क्रियेनंतर पुढे कोणती प्रतिक्रिया घडेल? मानवी भाव-भावनांचा खेळ नेमका कसा घडतो? याचं संदर्भासहित स्पष्टीकरण ‘लुडो’ कथानकात दडलेलं आहे. एका स्क्रीनप्लेमध्ये मल्टिपल स्टोरीलाईन अनुराग बसू यांनी घट्ट बांधलेली आहे आणि हेच सिनेमाचं वैशिष्ट्य आहे.

चित्रपटात चार कथा आहेत, ज्या एकमेकांमध्ये गुंतलेल्या आहेत. हा असा पटकथेचा बाज लिहिणं आणि तो तसा पडद्यावर शिताफीनं सादर करणं अवघड असते. पण, ‘लुडो’ची पटकथा चित्रपटात यशस्वीरित्या आवश्यक तो परिणाम साधते. यात लेखक, दिग्दर्शक आणि संकलकाची मेहनत दिसून येते. त्यांच्याकडून उत्तम काम झालेलं आहे. लुडो या खेळात चार रंग असतात, त्याचप्रमाणे रंगांचा वापर कथेमधील विविध टप्प्यांत करण्यात आला आहे. त्यामुळे चित्रपटाला एक लक्षवेधी फ्रेश लुक लाभतो. ज्याप्रमाणे खेळात सर्व सोंगट्या पुढे जाण्यासाठी फासे टाकावे लागतात, तसंच फासे टाकणारी एक व्यक्तीही या कथानकात आहे. ती म्हणजे सत्तू भय्या (पंकज त्रिपाठी).

पंकज त्रिपाठी यांनी यापूर्वीदेखील अशा भूमिका साकारल्या आहेत. त्या म्हणजे ‘सॅक्रेड गेम’मधील गुरुजी, ‘मिर्झापूर’मधील कालीन भय्या. असाच काहीसा बाज या सिनेमातदेखील आहे. इथे व्यक्तिरेखेची स्वतंत्र ओळख निर्माण करण्यात आली आहे. यात एक अभिनेता म्हणून पंकज त्रिपाठी यांचं कसब दिसून येतं.

‘लुडो’ची सुरुवात गुंड सत्तू भय्याकडून झालेल्या बिल्डर भिंडरच्या हत्येनं होते. चित्रपटात चार वेगवेगळ्या कथा एकाच वळणावर येऊन पोहोचतात. भिंडरच्या हत्येच्या ठिकाणी घटनेचा प्रत्यक्षदर्शी एक तरूण सत्तू भय्याच्या हाती लागतो. तर भिंडरचा एक मित्र आपल्या पत्नीला सोडून परस्त्रीबरोबर रात्र घालवण्यासाठी जातो. एक महत्त्वाकांक्षी मुलीचं (श्रुती – सायना मल्होत्रा) एका श्रीमंत घरात लग्न होत असतं. आणि अचानक यापूर्वीच्या बॉयफ्रेंडबरोबरचा (आकाश – आदित्य रॉय कपूर) तिचा एक व्हिडीओ इंटरनेटवर अपलोड होतो. या एक्स बॉयफ्रेंडची इच्छा असते, की मुलीनं पोलिसात तक्रार दाखल करावी आणि लपूनछपून व्हिडीओ शूट करणाऱ्या व्यक्तीला शिक्षा व्हावी. एक अपराधी (बिट्टू – अभिषेक बच्चन) सहा वर्षांची शिक्षा भोगून परततो, तेव्हा त्याच्या पत्नीनं त्याच्याच मित्रासोबत लग्न केलेलं असतं. एक लहान मुलगी आपल्या आई-वडिलांनी वेळ न दिल्यामुळे नाराज होऊन स्वतःचे अपरहरण करण्याचं नाटक रचते. ही सर्व पात्रं आणि त्यांच्या जीवनातील घटना आपापल्या मार्गांनी जात शेवटी एकाच वळणावर येऊन पोहोचतात. वेगवेगळ्या चार कथा क्लायमॅक्सला एकत्र येतात.

चित्रपटाची पटकथा जितकी विशेष आहे, तितकीच पात्रंही खास आहेत. प्रत्येकानं आपल्या व्यक्तिरेखेला साजेसा अभिनय केला आहे. पंकज त्रिपाठी आणि राजकुमार राव यांचं काम उल्लेखनीय आहे. जसं ‘मुन्नाभाई एमबीबीएस’मध्ये बम्मन इराणी टेन्शन आल्यावर हसतो, त्याचप्रमाणे राज कुमार राव टेन्शन आलं की मिथुन चक्रवर्तीसारखं नृत्य करतो. प्रत्येक व्यक्तिरेखेतील बारकावे दिग्दर्शकानं कुशलतेनं दाखवले आहेत. त्यामुळे सिनेमा दिसायला गुंतागुंतीचा असला तरी, प्रत्येक व्यक्तिरेखा आपलं स्वातंत्र अबाधित राखून आहे. कथानक पुढे नेण्यासाठी गाण्याचा वापर अतिशय सुंदररित्या करण्यात आला आहे. १९५२ ला आलेल्या ‘अलबेला’ चित्रपटातलं ‘किस्मत की हवा कभी गरम कभी नरम’ हे गाणं चारी कथांना एकत्र बांधणारा धागा बनलं आहे. या जुन्या गाण्याचा प्रसंगानुरुप वापर इकडे दिसतो.

अभिषेक बच्चन, आदित्य रॉय कपूर, रोहित सराफ, फातिमा सना शेख, सान्या मल्होत्रा, पर्ल मैनी, इनायत वर्मा या सर्वांनी त्यांच्या भूमिकेला साजेशी कामं केली आहेत. दिग्दर्शक बसूदेखील विशेष भूमिकेत स्क्रीनवर दिसतात, ती कोणती आहे? आणि ‘लुडो’ या अनिश्चित खेळात काय काय घडतं? शेवटी तो आपल्याला काय शिकवण देतो? हे पाहण्यासाठी हा चित्रपट नक्कीच पाहायला हवा. दर्जेदार अभिनय आणि दिग्दर्शकीय कौशल्याचा मेळ जमून आल्यानं तो ‘गो अँड वॉच द फिल्म’ असा नक्कीच बनला आहे.

सिनेमा : लुडो

दिग्दर्शक : अनुराग बसू

लेखन : अनुराग बसू, सम्राट चक्रवर्ती

कलाकार : पंकज त्रिपाठी, राजकुमार राव, अभिषेक बच्चन, आदित्य रॉय कपूर, रोहित सराफ, फातिमा सना शेख, सान्या मल्होत्रा, पर्ल मैनी, इनायत वर्मा

संगीत : प्रीतम

छायांकन : अनुराग बसू, राजेश शुक्ला

संकलन : अजय शर्मा

ओटीटी : नेटफ्लिक्स

दर्जा : ३.५ स्टार

Marathi News: मराठी बातम्या, Latest News in Marathi, Breaking Marathi News, Marathi News Paper | Maharashtra Times

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here